~ Syazwan Yazid Live At SK Kubang Gajah, Arau, Perlis ~
sahabat : Kau ok lah... Muda-muda lagi dah boleh main kamera... Dah boleh buat part-time...
saya : Tapi sakit jugak lah bang... Banyak kena korbankan... Masa lah yang paling banyak...
sahabat : Haa... Yang tu memang lah... Kalau dah main kamera, memang sibuk lah... Sampai rasa macam tak cukup masa... Ada sekali tu rasa macam menyesal pulak main kamera... (dua-dua gelak)...
saya : Tau takpe... Kadang-kadang tu sampai nak keluar dengan kawan pun tak sempat sebab sibuk dengan gambar...
Saya ingat lagi masa sekolah menengah dulu, ada seorang cikgu ni pernah cerita... Masa beliau muda-muda dulu, beliau memang cari kerja part-time untuk tambah duit poket... Yelah, dulu susah sikit kan... Jadi, bila kerja tu, dapatlah hidup senang sikit... Tetapi, banyak masa muda beliau yang dikorbankan untuk bekerja... Paginya belajar, malamnya kerja... Berduit memang seronok, tetapi tiada masa untuk yang lain... Akhirnya, bila dah tua, menyesal tak sudah sebab tak banyak kenangan semasa muda remajanya... Dan beliau sarankan kepada semua pelajarnya, "Jangan jadi macam saya..... Hilang nikmat muda remaja yang sepatutnya bersuka-ria bersama kawan-kawan....." (lebih kurang macam ni lah ayat beliau)
Saya sendiri yang masih muda sekarang ni dah pun buat kerja part-time dalam fotografi... Ramai yang tidak sedar dan menganggap kerja fotografi merupakan satu kerja yang mudah dan hanya memerlukan kerja dalam masa satu hari sahaja... Sebaliknya, lepas semua gambar dihasilkan, mesti kena edit maa...! Pengorbanan yang paling banyak sekali sememangnya pengorbanan dari segi masa... Terlalu banyak! Sampaikan keluarga sendiri pergi jalan-jalan pun saya tak dapat ikut... Cess! Tetapi, ini baru permulaan dan jauh lagi perjalanan ni... Pengorbanan terpaksa dilakukan demi mencapai satu impian... Saya seronok dengan apa yang saya buat sekarang walaupun kadang-kadang tu terpaksa mengembara seorang diri di negeri orang... Impian harus harus diteruskan... Tak penting di mana kita bermula, yang penting di mana kita akan berakhir... Kepada kawan-kawan di luar sana, "jangan jadi macam saya ok....."
pssst : home sweet home..... yeah!
